Zanim została Noblistką, była po prostu Wisławą.
W 1996 roku Wisława Szymborska otrzymała literacką Nagrodę Nobla. Zamiast spełnienia marzeń przyszło coś, czego wcale nie pragnęła – telefony, wywiady, flesze, zainteresowanie mediów i utrata tak cenionej przez nią prywatności. Sama nazwała ten czas „tragedią sztokholmską”.
Spektakl odwołuje się do przełomowych momentów w biografii poetki, fragmentów jej twórczości i korespondencji. Pokazuje Szymborską nie jako pomnikową postać znaną z podręczników, ale jako kobietę z własną historią, wątpliwościami i błędami. To opowieść o chwilach triumfu, trudnej przeszłości, potrzebie obrony własnych wyborów, sile przyjaźni i o tym, jak życiowe doświadczenia mogą stać się źródłem osobistej siły.
Ważne miejsce zajmują słowa nie wiem, które Szymborska wypowiedziała w przemowie noblowskiej. Nie oznaczają rezygnacji z odpowiedzi, lecz ciekawość świata, gotowość do zadawania pytań i nieustannego poszukiwania. Spektakl przygląda się poetce właśnie z tej perspektywy, pokazując mniej znane fragmenty jej życia i twórczości.
W spektaklu wykorzystano fragmenty książki Joanny Gromek-Illg pt. „Szymborska. Znaki szczególne. Biografia wewnętrzna”, wydanej przez Społeczny Instytut Wydawniczy ZNAK.
